30 Ocak 2010

aslında yazmak istediğim çok şey var ama turdayım(pamukkale) ve an itibarı ile yorgunum ve uyuyacağım.dün gece 23.15 gibi iyi geceler dilemek için evi aradığımda şebnem sinirleri bozuk bir halde telefonu açtı.kerem i uzun süredir(1.5 saat..)uyutmaya çalışıyormuş,kerem uyumuyor,sürekli kıpırdıyor..kerem i telefona istedim’şu an konuşamayacağım baba,uykum var’ dedi ve telefonu geri verdi.ne diyeceğimi şaşırdım:-) yorgunum ama en azından bu-bence neticede hoş-anıyı buraya sabitlemiş oldum..

Share:
%d blogcu bunu beğendi: